30th، دسامبر 2021
نويسنده: user1daftar

www.MajdeDez.com

زمان انتشار: 30th, دسامبر 2021 ساعت 12:00 ق.ظ | کد خبر: 90115

بصیرت در کلام معصومین علیهم السلام

هرگاه فتنه‌ها چون مار سمی سر از آشیانه بیرون می‌آورند، ترکیبی از فرصت‌ها و تهدید‌ها رخ‌نمایی می‌کند. تهدید برای قوام و امنیت جامعه و فرصت برای محک زدن عیار خویش و میزان بصیرت. آموزه‌های سیاسی اسلام، سرشار از رهنمودهایی است که تکلیف ما را با فتنه و فتنه‌گر مشخص می‌کند و چالشی را که از این مسیر به دست آمده، با رهیدن همراه با بصیرت و گذار به رفتار مناسب، از میان برمی‌دارد.

نهم دی، یکی از نمادهای ماندگار در انتخاب درست مردم است که نبرد با مار خوش‌خط‌وخال فتنه و تزویر را برای همیشه در تاریخ ثبت کرد و حکایتی جانانه از عزم ملی در مدیریت سیاسی کشور را رقم زد. مردم‌سالاری دینی در این خیزش آگاهانه به زیبایی هر چه تمام‌تر قد برافراشت و بدخواهان و کینه‌توزان را رسوای کوی و میدان کرد.

یک چنین سرمایه سرشاری، همیشه در صیانت از کیان ایران اسلامی جاری است و تا زمانی که بصیرت هست، پیشرفت و موفقیت نیز هست. مبارزه با فتنه نیازمند شناخت آن و شناخت فتنه، نیازمند فتانت و زیرکی است که از آن به بصیرت یاد می‌کنیم. روز بصیرت را بهانه می‌کنیم تا نگاهی عمیق‌تر به فتنه‌ها بیاندازیم و هشدارهای دینی را در این باره با هدف بصیرت‌افزایی رونمایی کنیم:

(پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله : (ثلاثه اخافهن علی امتی: الضلاله بعد المعرفه، و مضلات الفتن، و شهوه البطن و الفرج؛ سه چیز است که از آنها بر امت خود بیمناکم: گمراهی بعد از شناخت، فتنه‌های گمراه کننده، و شکم بارگی و شهوترانی)

(در توصیفی که پیامبر خدا صلی الله علیه و اله از فتنه‌گران برای علی علیه السلام نموده، فرمود: (یعمهون فیها الی ان یدرکهم العدل. [ قال علی علیه السلام ] فقلت: یا رسول الله، العدل منا‌ام من غیرنا؟ فقال: بل منا، بنا یفتح الله، و بنا یختم، و بنا الف الله بین القلوب بعد الشرک؛ در فتنه سرگردانند تا آنکه عدالت به سراغشان آید. علی علیه السلام می‌پرسد: ‌ای پیامبر خدا! عدالت از طرف ماست یا از طرف دیگران؟ فرمود: البته از جانب ما، خداوند با ما آغاز می‌کند و با ما پایان می‌دهد. خداوند، پس از شرک، با ما میان دل‌ها، پیوند و الفت پدید آورد)

(پیامبر خدا صلی الله علیه و اله ـ به اصحابش ـ فرمود: (انکم اصحابی، و اخوانی قوم فی اخر الزمان امنوا و لم یرونی… لاحدهم اشد بقیه علی دینه من خرط القتاد فی اللیله الظلماء، او کالقابض علی جمر الغضا، اولیک مصابیح الدجی، ینجیهم الله من کل فتنه غبراء مظلمه؛ شما همراهان من هستید، اما برادران من، مردمانی در آخرالزمان هستند که ایمان آورده‌اند و مرا ندیده‌اند… پایداری هر کدامشان در دینداری، بیشتر از مقاومت کسی است که می‌خواهد در شب تار، خارهای ساقه‌گون را با دست از بالا به پایین بزداید یا همچون کسی است که زغال افروخته چوب گز را در کف نگه می‌دارد. اینان چراغ‌های تابان در دل تاریکی‌اند. خداوند آنان را از فتنه‌های غبارالود و شبگون نجات می‌بخشد)

(پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله : (یکون قوم من اخر امتی، یعطون الاجر مثل ما یعطی اولهم، یقاتلون اهل الفتنه، ینکرون المنکر؛ از میان آخر امت من مردمی برخواهند خاست که پاداش و اجرشان مانند اجر و پاداش اولین افراد امت خواهد بود. با فتنه‌گران می‌جنگند و با منکر و زشتی می‌ستیزند)

(پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله : (طوبی للمخلصین، اولیک مصابیح الهدی، تنجلی عنهم کل فتنه ظلماء؛ خوشا به حال مخلصان؛ آنان چراغ‌های هدایتند که هر فتنه تیره‌ای از سوی آنها زدوده می‌شود)

(پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله): (المسلم اخو المسلم، یسعهما الماء و الشجر و یتعاونان علی الفتان؛ مسلمان، برادر مسلمان است، در کنار هم، از آب و درخت استفاده می‌کنند و در برابر فتنه انگیز، یاور همند)

(امام علی علیه السلام : (ان ابغض الخلایق الی الله رجلان: رجل و کله الله الی نفسه، فهو جایر عن قصد السبیل، مشغوف بکلام بدعه و دعاء ضلاله، فهو فتنه لمن افتتن به…، و رجل قمش جهلا، موضع فی جهال الامه، عاد فی اغباش الفتنه، عم بما فی عقد الهدنه، قد سماه اشباه الناس عالما؛ منفورترین مردمان نزد خداوند متعال دو کس است: کسی که خداوند او را به خود وا نهاده و او از راه راست به دور افتاده؛ دلداده بدعت است و فراخواننده به سوی گمراهی، پیروان خود را به فتنه و گمراهی درمی افکند… و مردی که مشتی نادانی فراهم ساخته، در میان نادانان امت جولان می‌دهد، در تاریکی‌های فتنه می‌تازد، مزایای صلح و آرامش [در جامعه] را نمی‌بیند. آدم‌نماها او را دانا نامیده‌اند، ولی نیست)

(امام علی علیه السلام: (اسد حطوم خیر من سلطان ظلوم، و سلطان ظلوم خیر من فتن تدوم؛ شیر درنده بهتر است از فرمانروای ستمگر و فرمانروای ستمگر بهتر است از فتنه‌های دیر پا)

(امام علی علیه السلام: (الا فالحذر الحذر من طاعه ساداتکم و کبرایکم الذین تکبروا عن حسبهم، و ترفعوا فوق نسبهم… فانهم قواعد اساس العصبیه، و دعایم ارکان الفتنه، و سیوف اعتزاء الجاهلیه؛ هان، زنهار! زنهار! از فرمانبری مهتران و بزرگانتان که به شرافت خانوادگی خود نازیدند و تبار خویش را برتر دیدند… آنان پایه‌های عصبیت‌اند و ستون‌های فتنه و شمشیرهای تفاخر جاهلی)

(امام علی علیه السلام : (ایها الناس، انما بدء وقوع الفتن اهواء تتبع… و لو ان الحق خلص لم یکن اختلاف، و لکن یوخذ من هذا ضغث و من هذا ضغث فیمزجان فیجییان معا، فهنالک استحوذ الشیطان علی اولیایه، و نجا الذین سبقت لهم من الله الحسنی؛ ‌ای مردم! جز این نیست که فتنه‌ها، به سبب پیروی از خواهشهای نفسانی، آغاز می‌شود… اگر حق خالص و یکدست بود اختلافی پیش نمی‌آمد. اما اندکی از حق و مشتی از باطل گرفته و درهم آمیخته می‌شوند. در این جاست که شیطان بر دوستداران خود چیره می‌شود، اما آنان که نیکی (لطف) خداوند پیشاپیش شامل حالشان شده نجات یابند)

(امام علی علیه السلام: (سبب الفتن الحقد؛ علت فتنه‌ها و آشوب‌ها کینه‌توزی است)

(امام علی علیه السلام: (ان الشیطان یسنی لکم طرقه، و یرید ان یحل دینکم عقده عقده، و یعطیکم بالجماعه الفرقه، و بالفرقه الفتنه، فاصدفوا عن نزغاته و نفثاته؛ همانا شیطان راه‌های خود را برای شما آسان و هموار می‌کند و می‌خواهد بند بند دین شما را بگسلاند و به جای یکپارچگی، پراکندگی نصیبتان کند و بر اثر پراکندگی، فتنه و فساد پدید آورد. پس، از وسوسه‌ها و افسون‌هایش روی‌گردان شوید)

(امام علی علیه السلام: (ان الدنیـا لمفسـده الدیـن مسلبه الیقین، و انها لراس الفتن و اصل المحن؛ دنیا، مایه تباهی دین و سلب یقین و رأس فتنه‌ها و ریشه رنجها و محنتها است)

(امام علی علیه السلام : (اعلموا انه من یتق الله یجعل له مخرجا من الفتن، و نورا من الظلم، و یخلده فیما اشتهت نفسه، و ینزله منزل الکرامه عنده، فی دار اصطنعها لنفسه، ظلها عرشه، و نورها بهجته، و زوارها ملایکته، و رفقاوها رسله؛ بدانید که هر کس از خدا بترسد، خداوند برای رهایی‌اش از فتنه‌ها (گمراهی‌ها) راهی و در تاریکی‌ها نوری برایش قرار دهد و او را در آنچه می‌خواهد (بهشت) جاویدان سازد و در جایگاهی با کرامت نزد خود جایش دهد؛ در سرایی که [خداوند] آن را برای خویش برگزیده است و سایه آن عرش خداست و روشنایی‌اش جمال و سرور او و زایرانش فرشتگان اویند و همنشینانش پیامبران او)

(امام صادق علیه السلام: خداوند متعال در یکی از نجواها به موسی علیه السلام فرمود: (و اعلم ان کل فتنه بذرها حب الدنیا؛ بدان که بذر هر گمراهی و فتنه‌ای را دنیا دوستی افشانده است)

منبع: پایگاه اطلاع رسانی حوزه