21st، آگوست 2021
نويسنده: user1daftar

www.MajdeDez.com

زمان انتشار: 21st, آگوست 2021 ساعت 12:00 ق.ظ | کد خبر: 88736

پیامهایی در ارتباط با امام زین العابدین(ع)

پیام رسان کربلا

امام زین العابدین پیام رسان حادثه کربلا بود او با تنی رنجور و دلی پرخون و مالامال از غم و اندوه ولی در عین حال پر از خشم و نفرت فعالیت سنگین و ماموریت دشوار خویش را از غروب دهم عاشورا شروع کرد. و ندای مظلومیت حسین(ع) و یارانش را به گوش مردم رساند.

دفاع از حریم ولایت

او حجت خدا در زمین بود و زبان گویای او حق دفاع از حریم ولایت و امامت را به خوبی ادا کرد و کربلا در عرصه زبان گویای او کربلا شد و تاریخ در راستای مجاهدت امام سجاد(ع) چهره واقعی کربلا را بازشناخت که اگر او و حضرت زینب(س) نبودند به یقین دستگاه تبلیغات اموی حادثه کربلا را انطور که خود می خواستند در جریده تاریخ ثبت می کردند.

ورود به مدینه

امام زین العابدین بعد از حادثه کربلا و بهنگام ورود به مدینه خطاب به مردم فرمود:

مردم! خداوندی که سپاس مخصوص اوست ما را به مصایبی که رخنه ای عظیم در اسلام پدید اورد ازمایش نمود، حسین(ع) سید جوانان بهشت کشته شد….

این مصیبت همتا ندارد. به خدا اگر پیامبر(ص) بجای سفارش ما فرمان ازار و ستم بر ما می داد، ان مقدار از ظلم و ستم که بر ما کردند نمی افزودند…!

ویژگی های حضرت سجاد(ع)

سادگی

یکی از جلوه های بارز و درس اموز حضرت زین العابدین امام سجاد(ع) سادگی در پوشش و لباس بود. به گونه ای که در عین سادگی، نسبت به اراستگی و تمییزی ان نیز توجه داشت.

نمونه عالی

علی بن الحسین(ع) در کلیه صفات بارز انسانیت و اخلاق و فضیلت به حد کمال بود. هم افضل ترین و فقیه ترین مرد زمان خود و هم صبورترین و بنده ترین بندگان خدا بود. از صدقه دادن هیچگاه دست نکشید و از انفاق به فقرا و ایتام هیچگاه غفلت نورزید. هم مهربان و باعطوفت بود و هم جذبه و جاذبه داشت.

احسان و نیکوکاری

دوستان او را دوست می داشتند و دشمنان تحت تاثیر اخلاق و کردار او بودند. اگر کسی با او سوء نیتی داشت و رفتاری ناشایسته از او سرمی زد، حضرت با شایستگی و نیکویی و احسان با او رفتار می کرد.

یاری تهیدستان

یاری تهیدستان و ایتام از کارهای همیشگی و ستودنی او بود، شبهای بسیاری را برای مساعدت به فقرا در کوچه ها به راه می افتاد و صورت خویش را می پوشانید تا کسی او را نشناسد و خجالت زده نشود. این همان مرام و ایینی بود که از جد بزرگوارش حضرت علی(ع) اموخته بود.

علو همت

شخصیتی موثق و امین و در بزرگی و علو همت مقامی عالی داشت. در کمتر کتابی می توان یافت که در موعظه تقوی و زهد، نامی از او نیامده باشد و در کمتر محفلی است که کلام او مجلس ارا نباشد.

بردباری

به قدری ان حضرت حلیم و بردبار بود که در برابر هر خطا و اشتباهی به عفو و اغماض می پرداخت و در برابر هر بدی و رفتار سویی به احسان و نیکی رفتار می کرد چه انکه خود بر این باور بود:

(جرعه ای بهتر از این نیست که انسان بی انکه در مقام تلافی براید با حلم و بردباری، غیظ و غضب را فرونشاند.)

منبع: پایگاه اطلاع رسانی حوزه