21st، آگوست 2021
نويسنده: user1daftar

www.MajdeDez.com

زمان انتشار: 21st, آگوست 2021 ساعت 12:00 ق.ظ | کد خبر: 88733

ورود اسرای کربلا به کوفه

یکی از موثرترین و کارسازترین ورودهای تاریخی اهل بیت علیهم السلام ورود بازماندگان کاروان کربلا به شهر کوفه و شام است. در این ورود که تداوم نهضت حسینی است، بازماندگان کاروان کربلا پیام عاشورا را زنده کرده و نقشه های دشمنان را نقش بر آب نمودند.

یک بعد این ورود جانسوز بعد عظمت و بزرگی است که نمی توان از کنار ان گذشت. کاروان بازماندگان شهیدان کربلا در حالی وارد کوفه و شام شدند که چیزی جز زیبایی و عظمت را به نمایش نگذاشتند.

زینب کبری علیها السلام با خطبه علوی خود غوغایی به پا کرد و امام سجاد علیه السلام ضمن بیان عظمت اهل بیت علیهم السلام قاتلان کربلا را رسوا نمود.

اما بعد دیگر این ورود، بعد مظلومیت ان است، مظلومیتی که ریشه در بی ثباتی و بی وفایی مسلمانان داشته و کسی جز مردم سست عنصر پلید بی وفای به ظاهر مسلمان در بروز ان نقشی نداشتند.

و اما ورود به کوفه

کوفیان همان کسانی هستند که امام را دعوت کرده بودند، اینان دولت عدالت محور و سراسر معنویت امیرمومنان علیه السلام را درک کرده بودند، اقایی و بزرگ منشی حضرت را به وضوح دیده بودند و علی را خوب می شناختند.

گرچه از ظلمها و ستمهای دژخیم زمان و یزیدیان به ستوه امده بودند، و دوست داشتند دستی از غیب انان را نجات دهد؛ اما در بی وفایی و پیمان شکنی گوی سبقت را از همگان ربوده بودند.

هر روز به شکی در می امدند و علی را مظلومانه به غربت می کشیدند. ناله های حضرت در کوفه نشانگر این بی وفایی و پیمان شکنی بود.

نمی دانم این مردم سست عنصر پیمان شکن با کدام رو تن به دعوت سرور و سالار شهیدان زدند.

اما حسین علیه السلام که اینان را خوب می شناخت و بی وفایی انان را به پدر و برادر خود دیده بود، برای اتمام حجت و روشن شدن همه حقایق و پرده برداری از چهره خبیث کوفیان دعوتشان را اجابت نمود.

روشن است که اگر حضرت به دعوت کوفیان جواب مثبت نمی داد و این حرکت بزرگ را شروع نمی کرد، امروز حقانیتش ثابت نمی شد و همان کسانی که در صفین شمشیر بر گردن علی گرفته و او را به حکمیت کشاندند و پس از ماجرای حکمیت حکم به کفر او دادند، امروز حسین را محکوم می کردند.

حضرت، سرانجام این سفر بزرگ سرنوشت ساز را می دانست، و یقین به شهادت خود و یاران داشت، اما در عین حال چنان وظیفه سنگین بود که باید خود را در خون خویش غوطه ور کرده و درخت نورس اسلام را اب یاری نماید.

به هر روی، پس از شهادت حضرت و یاران عاشورایی ان امام همام، کاروان بازماندگان عاشورا به دستور سرمداران لشکر کفر به طرف کوفه حرکت کرد.

ورودی جانسوز و جانکاه، ورودی مصیبت بار و غمناک.

همان کوفیانی که خروار خروار نامه نوشتند و حضرتش را دعوت کردند امروز اهل بیتش را به اسارت گرفتند، تو گویی مسلمان نیستند و اعتقادی به توحید و نبوت و معاد ندارند.

یک گزارش جانسوز

مردی می گوید: در بازار کوفه نشسته بودم و از شهادت حسین علیه السلام خبر نداشتم، ولی مردم را در حیرت و دهشتی بزرگ می دیدم و علت انرا نمی دانستم، ناگهان صدای تکبیر به گوشم رسید، برخاستم ببینم چه خبر است، ناگهان سرهایی را بالای نیزه مشاهده کردم و زنان و دختران کوچکی را بر شترهای عریان دیدم که سرهایشان از خجالت و شرم پایین بود.

جوانی را دیدم که سوار بر شتر بود و به زنجیر کشیده شده بود و سرش برهنه و از پاهای او خون جاری بود و در میان کسانی که ان سرها را حرکت می دادند، مردی را دیدم که بر نیزه اش سری نورانی تر از سرهای دیگر بود و اثار کشته شدن در او دیده نمی شد.

مصیبت اهل بیت پیامبر در شهر کوفه و حضورشان در مجلس عبیدالله بن زیاد که لعنت خدا بر او باد بیش ان است که بتوان به تصویر کشید.

منبع: پایگاه اطلاع رسانی حوزه