6th، آگوست 2021
نويسنده: user1daftar

www.MajdeDez.com

زندگی‌نامه شهید میرزاعلی بویه

مسجد را بزرگترین سنگر می‌دانست.

زمان انتشار: 6th, آگوست 2021 ساعت 12:00 ق.ظ | کد خبر: 88227

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ 

زندگی‌نامه پاسدار شهید میرزاعلی بویه

وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ  بَلْ أَحْیَاءٌ وَلَٰکِنْ لَا تَشْعُرُونَ  (سوره مبارکه بقره آیه ۱۵۵)

به آنها که در راه خدا کشته می‌شوند نگوئید مردگانند، بلکه زندگانند. ولی شما در نمی‌یابید.

برادر شهید و پاسدار قرآن میرزاعلی بویه در مورخه ۲۱ رمضان سال ۱۳۴۴ در خانواده‌ای مذهبی در دزفول دیده به جهان گشود. وی که در خانواده‌ای زحمتکش و کارگر پرورش یافته بود. خود نیز راه پر بار پدر را دنبال می‌کرد.

لذا در تابستان مشغول کار در کوره پزخانه می‌شد. او در سن شش سالگی روانه مدرسه شد و تا کلاس دوم دبیرستان ادامه داد و در این زمان که امتحاناتش شروع شده بود، مدرسه را رها کرد و به فرمان امام لبیک گفت و رهسپار میدان حق علیه باطل شد و هنگامی که دوستان و آشنایان او را مورد سؤال قرار می‌دادند که چرا مدرسه‌ات را رها کرده‌ای؟

در جوابشان چنین می‌گفت: ما باید در امتحانات جبهه قبول بشویم. همچنین وی از همان اوایل انقلاب اسلامی نقش فعالی در تظاهرات و فعالیتهای ضد رژیم منحوس پهلوی داشت و پاسداری از انقلاب را از همان موقع به عهده گرفت. تا جان پربرکتش را نثار اسلام و انقلاب و میهن نمود و بعد از پیروزی انقلاب در مسجد به فعالیت پرداخت تا اینکه جنگ کفر با اسلام شروع و عازم جبهه شد.

میرزاعلی در حدود شش ماه در توپخانه را رها کرده‌ می‌گفت باید برادران دیگر هم از وسایل نظامی سر در بیاورند و آنها را هم یاد بگیرند و ما هم با وسایل دیگر آشنا شویم.

از خصوصیات اخلاقی برادر شهیدمان جا دارد سخن به یاد آوریم. وی فرزند نمونه برای خانواده‌اش بود و هیچ وقت غیبت از کسی نمی‌کرد و از اذیت و آزار دادن به دیگران متنفر بود و کم حرفی از خصوصیات بارز اخلاقی وی بود. او همیشه نمازش را به موقع می‌خواند و نماز صبح و مغرب و عشاء را با صدای بلند تلفظ می‌کرد و بیشتر روزها روزه بود و حداقل هفته‌ای دو روز یا یک روز روزه می‌گرفت.

از مطالعه کتب دینی لذت می‌برد و در بیشتر اوقات که بیکار بود در گوشه‌ای از اطاق مشغول تلاوت قرآن با صدای بلند می‌شد که صدایش از بیرون اطاق شنیده می‌شد و بیشتر اوقات نمازش را در مسجد با جماعت می‌خواند و در روزهای جمعه به نماز جمعه می‌رفت و همانگونه که امام فرموده بود، مسجد را بزرگترین سنگر می‌دانست و به همین دلیل بیشتر اوقات خود را در مسجد می‌گذراند.

و در خانه نیز مادرش را به صبر و استقامت و بردباری دعوت می‌کرد و برای مادرش که وارث هفت شهید بود از استقامت و بردباری حضرت زینب(س) سخن می‌گفت. چنانچه مادر شهید پرورش می‌گوید علی معلم دینی من بود. سرانجام میرزاعلی همچون مولایش علی(ع) و سرور شهیدان امام حسین(ع) در نبردی دلاورانه با کفار بعثی عراق در عملیات والفجر ۲ جان خود را تسلیم خداوند رحمان نمود و در تاریخ ۲۳/۵/۶۱ به لقاء الله پیوست.

یادش گرامی باد و راهش پررهرو باد

منبع: مرکز فرهنگی دفاع مقدس دزفول