۵م، مهر ۱۳۹۸
نويسنده: user1daftar

www.MajdeDez.com

وصیت نامه شهید عبدالرحیم فرخ نیا

آرمان حسین(ع) شهادت بود و من هم آرمانم شهادت بود.

زمان انتشار: ۵م, مهر ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۰۰ ق.ظ | کد خبر: 78870

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

وصیت نامه برادر شهید عبدالرحیم فرخ نیا

من این وصیت نامه را می‌نویسم که کسانی که مرا می‌شناسند نگویند کورکورانه این مکتب را انتخاب کرد و کشته شد. نه من این مکتب را خوب شناختم. چون که امام حسین(ع) آموزگارم این مکتب را به من یاد داده است و آرمان حسین(ع) شهادت بود و من هم آرمانم شهادت بود.

پدر و مادر جان: اگر من نتوانستم به کربلا بروم و قبر آموزگارم حسین(ع) را زیارت کنم ان‌شاءالله شما به کربلا می‌روید و به جای من قبر آموزگارم را زیارت کنید.

پدر و مادر: من از شما می‌خواهم که برای من اصلاً گریه نکنید. شما اگر می‌خواهید من راحت باشم، برای من گریه نکنید و از عمه و خاله‌هایم می‌خواهم که برای من گریه نکنند.

پدر و مادر جان: نکند که بعد از من امام امت را تنها بگذارید.

پدر جان: از شما می‌خواهم از دوستانم حلالیت طلب کنی و یک مقدار پول ناچیز که در بانک پس انداز کرده بودم هر طور که صلاح می‌دانی آن را خرج کنید.

خوب دیگر من برای همیشه با شما خداحافظی می‌کنم.

خداحافظ

اگر خوبی و بدی دیدی حلالم کن مادر.

نمی‌بینی مرا دیگر نمی‌بینم تو را دیگر

به امید خــدا میشم سرباز اسلام

اگر شهید شدم من هم فدای اسلام

والسلام

 

اگر همسنگران روزی به سنگر                   به تیر کین دشمن کشته گشتم

به پیش چشمتان خون مرغ سنبل              اگر با خاک و خون آغشته گشتم

مبادا آتش داغم بگیرید                            شما را ای عزیزان دامن جان

خدا ناکرده در میان وحدت                       مبادا جمعتان گردد پریشان

سپارم تا که جان آسوده خاطر                   تفنگم را ز دوشم بر مدارید

روم تا خواب خوش در بستر خون               سرم بر بالش سنگر کذارید

دو چشم تیز بینم را مبندید                      که تا بینند مردم چشم بازم

دو دستم از کفن بیرون گذارید                  که دستم را ببینند خلق گمراه

که هرگز کورکورانه نرفتم                           بسوی جبهه تا جان را ببازم

که روز کوچ از این دنیای فانی                    نبردم جز تهی دستی به همراه

مبادا در پیم ماتم بگیرید                           ز دیده اشک خونین بر فشانید

که شاید کف زنان تا حجله گور                   سرود سرخ دامادی بخوانید

چو گردیدم نهان در سینه خاک                  بیفروزید شمعی بر مزارم

که جای مادر روشن ضمیرم                       بریزد اشک روشن در کنارم

« شعری که برادر شهید در سنگر نوشته است »‌

منبع: مرکز فرهنگی دفاع مقدس دزفول